Kończy się tegoroczny Karnawał! 25. lutego przypada Środa Popielcowa. Otwiera ona święty, szczególny czas Wielkiego Postu. Zewnętrznym znakiem naszego wejścia na drogę pokuty i nawrócenia jest posypanie głowy popiołem. W kulturze Izraela gest ten był wyrazem wielkiego smutku, żałoby. Popiół przypomina też, że wszystko, co ziemskie, powstało z prochu ziemi i znów w proch się obróci. Ten rozpad jest skutkiem grzechu. Jednak kapłan, posypując głowy wiernych popiołem, czyni nad nimi znak krzyża, który oznacza oczyszczenie i zmartwychwstanie. Zatem Wielki Post – czas pokuty, postu, wyrzeczeń i modlitwy ma służyć naszemu nawróceniu, ma przygotować nasze serca na owocne przeżycie radosnych świąt Zmartwychwstania Pańskiego.

Pamiętajmy, że w Popielec obowiązuje post ścisły, polegający na wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych i spożyciu jednego posiłku do syta w ciągu dnia. Pozostałe posiłki muszą zostać ograniczone co do ilości. Ten post obowiązuje wszystkich pomiędzy 18. a 60. rokiem życia. Pozostałych zachęcamy także do czynnego włączenia się w ten wielki akt pokutny, na miarę ich możliwości. Wszystkich od 14. roku życia obowiązuje wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych.
Msze Święte w Środę Popielcową:
6:45, 7:30, 9:00, 16:30 (DLA DZIECI), 18:00, 20:00.

W przeżyciu Wielkiego Postu może nam pomóc liturgia pasyjna:
>>>Nabożeństwa Drogi Krzyżowej będą sprawowane w każdy piątek:
– dla dzieci o godzinie 17:00
– dla dorosłych po wieczornej Mszy Świętej
>>>Nabożeństwa pasyjne – Gorzkie Żale będziemy sprawowali w każdą niedzielę o 16:00.

Od Środy Popielcowej do pierwszej niedzieli Wielkiego Postu włącznie trwać będą Kwartalne Dni Modlitw o Ducha Pokuty. Wielki Post powinien być naznaczony naszą współpracą z Bogiem, który „daje nam siłę zaczynania od nowa” (KKK nr 1432). Jednocześnie przez cały Wielki Post będzie trwała wielka akcja trzeźwościowa. W tym roku wszelki trud związany z abstynencją ofiarujemy w intencji dzieci przygotowujących się do Pierwszej Komunii Świętej oraz ich rodzin, aby Chrystus naprawdę i w pełni zamieszkał w ich sercach i aby ta przyjaźń przetrwała wszelkie życiowe próby. Niech nasze rodziny staną się prawdziwymi Kościołami domowymi, które będą promieniowały żywą wiarą.