W miniony piątek (14. 12. 2012 r.) w naszym kościele zainstalowano dwa nowe witraże:

– drugi, po Stworzeniu, w kolejności cyklu witraż: „jestem nagi, ukryłem się” ( Rdz 3,10 ) ukazuje pełnych bólu i wstydu pierwszych Rodziców, którzy utracili pierwotny stan, zamierzonej dla nich przez Stwórcę, szczęśliwości – ponoszą konsekwencje grzechu i nieposłuszeństwa, utracili niewinność  i  muszą opuścić Eden – na straży granic tego ogrodu, do którego nie mają już wstępu, a którego bujność jest obrazem utraconego Boga, stoi Anioł; Adam i Ewa wchodzą w ciemność, towarzyszy im wąż, symbol Kusiciela – oto obraz człowieka wchodzącego w otchłań grzechu i świata bez Boga;

– trzeci witraż: „znak Przymierza, które ustanowiłem” ( Rdz 9,17 ) – Bóg jest Miłością, mimo niewierności wciąż czeka na człowieka i zawiera z nim nowe przymierza – jednym z nich było przymierze zawarte z Noem, który był człowiekiem sprawiedliwym wśród zepsutej ludzkości; Noe zaufał Panu, będąc Mu posłusznym zbudował Arkę ocalenia ludzi i zwierząt – znakiem tego Przymierza stała się tęcza, która pojawiła się na niebie po długotrwałych opadach deszczu – Arka wyłoniła się z ciemności, w oddali widać błękit nieba i tęczę – obraz nadziei;

– w górnych panelach witraży pojawiają się wyżej wymienione cytaty biblijne w języku hebrajskim, będące jednocześnie tytułami kolejnych obrazów;

– serdeczne podziękowanie Fundatorom – Rodzinie Państwa Ignatowiczów i Księdzu Prałatowi Marianowi Suboczowi.

proboszcz, ks. Lucjan Huszczonek