Logo

Odwiedzających: 2438398


okolica__020.JPG
 
Medytacja o Matce Utwórz PDF Drukuj
dodano: 05.08.2016 r.


Niech w przygotowaniu do poświęcenia figury Najświętszej Maryi Panny w dniu uroczystości odpustowej, 14 sierpnia,  będzie nam pomocą medytacja „O Matce” napisana specjalnie na tę okazję przez ks. Henryka Romanika.


Księdzu Henrykowi serdecznie dziękuję.

Ks. Lucjan


warto zobaczyć



Medytacja o Matce

Na poświęcenie figury Brzemiennej Madonny w Słupsku

I.    Zwiastowanie

Kiedy wydarzyło się zwiastowanie
Gdzieś między studnią na skraju miasteczka i domem Józefa Cieśli
Wiele kobiet Izraela opowiadało swoim córkom o nadziejach wybrania
Na matkę Króla Pomazańca Bożego Zbawiciela Ludu
Prosiły: bądźcie czujne i gotowe bo chwila jest bliska

Maryja z Nazaretu stała się matką wybraną
Pozdrowiona przez Zwiastuna Gabriela
Pierwszego między Posłańcami dobrych nowin
Ocieniona mocą Najwyższego napełniona łaską Życia
Natchniona wichrem Ducha Świętego zanurzona w oceanie nieba

I stało się wypełnienie proroctwa z dawnych czasów
Nadeszło nowe dla Józefa i całego rodu Dawida
Cud domagał się odwagi i wiary bohaterów
Dlatego Pan sam da wam znak:
Oto Panna pocznie i porodzi Syna, i nazwą Go imieniem Emmanuel. (Iz 7.14)

II.    Brzemię macierzyństwa


Zwyczajne przemiany w ludzkim ciele kobiety
Ukształtowane przez Stwórcę od początku świata
Łączyły się ze słowami rozmów domowych i modlitw szabatnich
Aż wreszcie wybuchnął śpiew radosnej pielgrzymki do domu Boga
Do sanktuarium Jedynego na Syjonie

Poruszenia serca i taniec Maleństwa w łonie
Zbudziły się na progu powitalnym matki Proroka
Z ich modlitw i błogosławieństw powstał wieniec
Macierzyńskiej psalmodii pamiętającej bóle i obawy
Wszystkich matek świata od Ewy do mojej rodzicielki

Sam Nauczyciel w Wieczerniku przypomniał tę mądrość:
Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Wy będziecie płakać i zawodzić, a świat będzie się weselił. Wy będziecie się smucić, ale smutek wasz zamieni się w radość.
Kobieta, gdy rodzi, doznaje smutku, bo przyszła jej godzina. Gdy jednak urodzi dziecię, już nie pamięta o bólu z powodu radości, że się człowiek narodził na świat.
Tak i wy teraz doznajecie smutku… (J 16,20-22a)

III.    Apokalipsa betlejemska

I nadeszła godzina owocowania czas żniwa
W drodze do nowej rodziny w poszukiwaniu ojczyzny
Wobec niegościnności najbliższych i swoich Słowo przyszło na świat
W prostocie miłości nadprzyrodzonej Dziecię się nam narodziło
Syn został nam dany między zwierzętami pasterzami i obcymi

Jeszcze nie obeschły łzy połogu i pieluszki żłóbka odsłonięte
A już na ulicach głosy nienawiści groźby klątwy jęki
Dzięki  Bogu gwiazda nad Jerozolimą uniosła się wysoko
I poprowadziła trójkę Nazaretańczyków na południe
Dawny kraj niewoli był schronieniem dla uchodźców

Potem wielki znak się ukazał na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu.
A jest brzemienna. I woła cierpiąc bóle i męki rodzenia. (Ap 12,1-2)
Objawienie prawdy niezwyczajnej do dziś onieśmiela możnych
Każde poczęcie niesie radość i nadzieję dla pokornych

IV.    Narodziny nowego ludu przymierza

Zanim odczuła skurcze porodu, powiła dziecię,
Zanim nadeszły jej bóle, urodziła chłopca.
Kto słyszał coś podobnego?
Kto widział takie jak ta rzeczy?
Czyż kraj rodzi się jednego dnia?
Czyż naród rodzi się od razu?
Bo Syjon ledwie zaczął rodzić,
A już wydał na świat swoje dzieci.

Czyżbym Ja, który otwieram łono matki,
Nie sprawił urodzenia dziecka? – mówi Pan.
Czyżbym Ja, który sprawiam poród,
Zamykał łono? – mówi twój Bog?

Radujcie się wraz z Jerozolimą,
Weselcie się w niej wszyscy, co ją miłujecie!
Cieszcie się z nią bardzo wy wszyscy,
Którzyście się nad ni a smucili,
Ażebyście mogli ssać mogli aż do nasycenia
Z piersi jej pociech;
Ażebyście ciągnęli mleko z rozkoszą
Z pełnej piersi jej chwały.

Tak bowiem mówi Pan:
Oto ja skieruję do niej pokój jak rzekę
I chwałę narodów jak - strumień wezbrany.
Ich niemowlęta będą noszone na rękach
I na kolanach będą pieszczone.
Jak kogo własna matka pociesza,
Tak ja was pocieszać będę;
W Jerozolimie doznacie pociechy.
(Iż 66,7-13)

V.    Nikodem Paweł Dawid

- Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi powtórnie, nie może ujrzeć królestwa Bożego.
- Jak może człowiek narodzić się będąc starcem? Czy może powtórnie wejść do łona swej matki i narodzić się ?
- Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego.
To, co się z ciała narodziło, jest ciałem, a to, co się z Ducha narodziło, jest duchem. Nie dziw się, że powiedziałem ci: Trzeba wam się powtórnie narodzić. (J 3, 3-6)

Nocne rozmowy Mistrza z Nazaretu z mądrym Żydem w Jeruzalem
Otwierały na doświadczenie kobiet i mężczyzn dzieci Bożych
Nawet Szaweł Paweł co nie miał żony i potomków lecz stworzył rodzinę
Wspominał zapewne rodzicielskie wyznania swojej matki
Dzieci moje, oto ponownie  w bólach was rodzę, aż Chrystus się w was ukształtuje. (Ga 4,19)


Kiedy wreszcie chrześcijanie wszystkich czasów
Chcą wysłowić na modlitwie swoje tajemnice
Sięgają po pradawną harfę by zanucić odwieczną kołysankę
Panie, moje serce się nie pyszni i oczy moje nie są wyniosłe.
Nie gonię za tym, co wielkie, albo co przerasta moje siły.
Przeciwnie: wprowadziłem ład i spokój do mojej duszy.
Jak niemowlę u swej matki, jak niemowlę – tak we mnie jest moja dusza.
(Psalm 131, 1-2)

VI.    Pieśń uwielbienia


Mario Kobieto brzemienna i dojrzała Matko
Która przyjęłaś Życie podarowane przez Boga
Staję przed tobą z wdzięcznością za twojego Syna
I za każde dziecko poczęte na naszej planecie
Uwielbiam Wszechmocnego Stwórcę w Jezusie
Rosnącym jak kruszynka nowego ciała w twoim ciele
Proszę w tej rozmowie w imieniu wszystkich kobiet
I mężczyzn o twoją solidarność w godzinie rodzicielstwa
Proszę o twoją modlitwę wierną przed tronem nieba
O pokój i prawo przyjazne dla narodzin człowieka
Proszę o błogosławieństwo dla każdego dziecka
A było szczęśliwe zdrowe i bezpieczne  wśród ludzi
Mario z Nazaretu z Betlejem z Jeruzalem
Bądź także przy moich nowych narodzinach
Jako na ziemi tak i dla nieba. Amen.